Bebeğin ileride kim olacağının ilk temelleri, genler ve hamilelikte yaşananlar ile atılıyor. Çocuk dünyaya geldikten sonra 1-2 sene içerisinde ise kişiliğinin temel özelliklerini kazanıyor. Bu dönemde anne-bebek ilişkisi ne kadar iyiyse bu temeller de o kadar sağlam oluyor. Örneğin, bebek annesiyle güvenli bir bağlanma ilişkisi geliştirdiğinde, kendisini ve dünyayı sağlıklı bir şekilde ayırt eden, kendisindeki ve ötekilerdeki iyi ve kötü yönleri kavrayıp kabullenen ve kendisine ve dünyaya güven duyan bir birey olarak hayata başlıyor. Annesinin travma yaratmayan anneliği sayesinde duygularını tanımayı, duygularının ve ihtiyaçlarının sorumluluklarını almayı ve empatiyi öğreniyor.

Gelecekte kurulacak ilişkilerde güvenli bağlanmanın rolü fazla…

Anne ile çocuk arasında kurulan güvenli bağlanma, kişinin daha sonraki ilişkilerini de etkiliyor. Anne diyoruz, fakat biliyoruz ki bazı bebekler anneleriyle büyüyemiyor. Böyle durumlarda bebeğe bakım veren, ihtiyaçlarını karşılayan kişi diyebiliriz. Ergenlik döneminde, çocuğun ilk yıllarından başlayarak sonraki gelişimsel görevlerini yeniden gözden geçirme ve düzeltme fırsatı doğuyor.

Güvensiz bağlanma deneyimi yaşamış bebek ise gelecekte kendisini ve ötekileri hep yargılayan, güvensiz ve kaygılı biri olarak hayatını yaşıyor.

Anne, aile ne yapmalı?

Toplum olarak çocuklarımızın sağlıklı bireyler olmasını istiyorsak, onlara öncelikli olarak sağlıklı barınma, beslenme, eğitilme, vb. fiziksel koşullar sağlamakla kalmayıp, bunlarla da yakından bağlantılı bir şekilde, kendisine güvenli, gelecek kaygısından ya da güncel tartışmalardan uzak kalabilecek, kendine güven duyan bir anneliğin koşullarını sağlamak için elimizden geleni yapmalıyız.

 

Daha Fazlası Genel

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.